Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!



Ostatnia aktualizacja strony: 16.08.2017

Kryptowaluty

Dawniej jako środka płatniczego używano monet wykonanych ze złota i srebra. Miały one rzeczywistą wartość, jednak korzystanie z nich było dość kłopotliwe. W czasach wielkich odkryć geograficznych pojawiły się banki, które oferowały kupcom możliwość przechowywania swoich kruszców. Aby je odzyskać, trzeba było udać się do najbliższej siedziby takiej instytucji i okazać otrzymany wcześniej banknot (ang. bank note).

Obecnie nikt nie płaci za pomocą metali szlachetnych. Zamiast nich używa się banknotów i monet posiadających głównie wartość symboliczną (chociaż w rzeczywistości wartość stopu, z którego wykonywano jednogroszówki, do niedawna była nieco większa od ich nominału). Tego typu gotówkę można również powierzyć bankom, które w swoich bazach danych przechowują informacje o wszystkich transakcjach wykonywanych przez klientów, co pozwala na obliczenie salda każdego konta. Takie rozwiązanie niestety ma swoje wady. Ci, którzy ciągle używają kart kredytowych zamiast gotówki, dostarczają bankom wielu informacji o swoim życiu: w jakim miejscu w danym czasie przebywają, jakie produkty kupują itp. Oszczędności trzymane na koncie też nie są do końca bezpieczne, o czym mieli okazję przekonać się np. mieszkańcy Grecji podczas kryzysu. Czy nie dałoby się rozwiązać tych problemów bez rezygnacji z elektronicznych płatności?

Bitcoin

Bitcoin (bit - najmniejsza porcja informacji, może zawierać wartość 0 albo 1, ang. coin - moneta) jest najstarszą i najbardziej popularną kryptowalutą. Została wynaleziona w 2009 roku przez osobę (lub, co bardziej prawdopodobne, grupę osób) pod pseudonimem Satoshi Nakamoto. Jej działanie nie opiera się na centralnych instytucjach, lecz na rozproszonej sieci p2p tworzonej przez podłączone do Internetu urządzenia z odpowiednim oprogramowaniem, zazwyczaj open-source.

Jak wszyscy wiemy, informacje zapisane w formie cyfrowej można łatwo skopiować. Zabezpieczenia antypirackie nakładane przez twórców zamkniętego oprogramowania są często łamane. W jaki sposób rozwiązano ten problem w otwartym Bitcoinie? Otóż, na wielu urządzeniach w tej sieci przechowywany jest tzw. łańcuch bloków (ang. blockchain), będący ogólnodostępną listą wszystkich transakcji. Jednak każdy użytkownik może, w celu ochrony swojej prywatności, do każdego pojedynczego przelewu używać jednorazowego adresu w formie ciągu liter i cyfr. Na swoim urządzeniu przechowuje natomiast klucze prywatne, których powinien dobrze pilnować. Pełnią one funkcję podobną do hasła używanego podczas logowania do konta bankowego - tylko osoba mająca do nich dostęp może wydawać zgromadzone środki. Wszystkie transakcje są weryfikowane przez specjalne komputery zwane koparkami. Ich właściciele (kopacze) otrzymują za to od sieci nowe bitcoiny. Kopanie bitcoinów wymaga przeprowadzania skomplikowanych obliczeń, dzięki czemu sieć jest chroniona przed oszustwami polegającymi na uruchamianiu dużych ilości koparek zaprogramowanych tak, aby pozytywnie weryfikować lewe transakcje. W ten sposób obecna na rynku łączna kwota tej kryptowaluty wciąż rośnie, jednak tempo tego wzrostu jest ograniczone, w dodatku zatrzyma się on po osiagnięciu zaprogramowanej granicy. Wtedy kopacze będą mogli zarabiać na prowizjach od transakcji, co ma miejsce również dzisiaj. W przypadku tradycyjnych walut państwo może wytwarzać dowolne ilości gotówki, co w rzeczywistości jest ukrytym podatkiem - kiedy rośnie ilość pieniędzy znajdujących się w obiegu, tracą one na wartości, więc obywatele ubożeją. Powszechne stosowanie kryptowalut pozwoliłoby rozwiązać ten problem.

Aktualny kurs Bitcoina (na giełdzie Bitbay) jest pokazany na poniższym wykresie:

Jak przechowywać bitcoiny?

Chociaż istnieją sprzętowe portfele na bitcoiny, korzystanie z nich nie zawsze jest konieczne - wystarczy mieć komputer, smartfona lub tablet. Oznacza to, że małe polskie przedsiębiorstwa, których nie stać na zakup i utrzymanie terminali do kart kredytowych, być może będą mogły mimo to przyjmować płatności elektroniczne. Na posiadanym urządzeniu trzeba zainstalować odpowiedni program - najlepiej open-source, aby mieć pewność, że jego producent nie ukradnie naszych elektronicznych pieniędzy ani nie będzie nas szpiegował. Dotyczy to również systemu operacyjnego, na którym portfel będzie działał. Ważne jest również sporządzanie kopii zapasowych kluczy prywatnych. Można je przechowywać w tzw. cold storage - nośniku, który nie jest ciągle podłączony do Internetu i zasilania, a więc np. na pendrive, płycie CD czy nawet na zwykłej kartce papieru. Ciekawym rozwiązaniem jest polski wynalazek CryptoSteel - wytrzymała stalowa tabliczka, wewnątrz której umieszcza się ręcznie ułożone małe prostokąty z literami i cyframi, wykonane z tego samego materiału, a następnie zabezpiecza je, zakręcając śrubę.

Portfele Bitcoin dzielą się na niedeterministyczne i deterministyczne. W pierwszym przypadku pary kluczy dla kolejnych transakcji są losowane niezależnie od siebie nawzajem. Takie rozwiązanie zmniejsza ryzyko utraty wszystkich pieniędzy zgromadzonych w portfelu w przypadku kradzieży pojedynczego klucza prywatnego, jednak wymaga regularnych backupów - najlepiej przeprowadzać je po każdej transakcji. Natomiast w przypadku portfeli deterministycznych wszystkie klucze generowane są na podstawie wspólnego tzw. ziarna, które jest losowane przy pierwszym uruchomieniu. Wystarczy, że użytkownik wykona jednokrotną kopię zapasową tego klucza (oczywiście może ją zapisać na wielu nośnikach) - umożliwi on odzyskanie wszystkich zgromadzonych środków niezależnie od liczby późniejszych transakcji.

Wiele portfeli Bitcoin umożliwia zaszyfrowanie kluczy prywatnych (zarówno znajdujących się w zbiorze danych wykorzystywanych przez program, jak i ich kopii zapasowych) za pomocą PIN-u lub hasła. Ma to na celu uniemożliwić osobom niepowołanym, które uzyskały do nich dostęp (np. na skutek kradzieży smartfona), wydawanie zgromadzonych oszczędności. Warto jednak upewnić się, czy dany program rzeczywiście szyfruje klucze, czy tylko porównuje wprowadzane hasło z zapisanym w pamięci.

Przykładowe portfele (open source):

  • Mycelium - dobrze dopracowany portfel na Androida. Oprócz przechowywania, odbierania, wysyłania bitcoinów i sprawdzania kursu tej kryptowaluty umożliwia m.in. wyszukiwanie okolicznych handlarzy. W razie problemów z zeskanowaniem fotokodu można zmieniać jego kontrast, dotykając go. Nazwa aplikacji to łacińskie słowo oznaczające grzybnię - metaforę zdecentralizowanej sieci Bitcoin.
  • Bitcoin Wallet - to również aplikacja na Androida, znacznie prostsza niż Mycelium. Jednak posiada ona pewną istotną wadę: podczas ustawiania nowego PIN-u wprowadza się go tylko jednokrotnie (brakuje standardowo stosowanej weryfikacji polegającej na poproszeniu użytkownika o dwukrotne wprowadzenie ustawianego hasła i porównaniu zawartości obydwu pól tekstowych), co w razie pomyłki może spowodować utratę dostępu do zgromadzonych środków (również tych otrzymanych w przyszłości na adresy wygenerowane przez aplikację).
  • Electrum - portfel dostępny na wiele systemów operacyjnych: Windows (instalator, wersja stand-alone i przenośna), Linux, OSX i Android.
  • Counterwallet - portfel w formie strony internetowej, jednak niewymagający powierzania zgromadzonych środków właścicielowi serwera - wszystkie operacje są wykonywane po stronie przeglądarki (zaimplementowane w języku JavaScript). Uzyskanie dostępu do przechowywanych w nim bitcoinów (jak również SJCX, o których będzie później) wymaga wprowadzenia dwunastu słów, wyświetlanych podczas generowania nowego portfela. Istnieje również szybszy sposób logowania - po otwarciu portfela trzeba ustawić wybrane przez siebie hasło i zapisać osobisty link (generowany na podstawie klucza i hasła). Aby zalogować się, trzeba otworzyć zapisany link i wprowadzić ustawione hasło. Z Counterwallet można korzystać nie tylko na stronie producenta - każdy może skopiować jego kod źródłowy na swój serwer.

Jak zdobyć bitcoiny?

  • Zakup za gotówkę - np. od znajomego posiadającego bitcoiny lub w specjalnym wpłatomacie (niestety na razie jest ich w Polsce bardzo mało). Możliwy również w internetowych giełdach, np. BitBay - należy w tym celu po zalogowaniu się wygenerować odpowiedni druczek i udać się z nim na pocztę lub innej firmy przyjmującej wpłaty gotówkowe, np. do Żabki.
  • Zakup opłacony przelewem - w internetowej giełdzie lub kantorze.
  • Sms/rozmowa premium - metoda mało opłacalna (wysokie prowizje nakładane przez operatorów sieci komórkowych), jednak pozwalająca szybko zdobyć bitcoiny i spożytkować środki zgromadzone na koncie telefonicznym (użytkownicy posiadający konta pre-paid zwykle muszą doładowywać je co miesiąc określoną kwotą, aby nie stracić możliwości wykonywania i odbierania połączeń, często też zobowiązuje ich do tego umowa zawarta z operatorem). Przykładem jest serwis btc-sms.pl, w którym kupiłem swoje pierwsze bitcoiny.
  • "Krany" - strony internetowe, na których można dostać bardzo małe ilości bitcoinów wzamian za oglądanie reklam. Jest to więc prosty, bezpieczny sposób na zapoznanie się z kryptowalutami. Pojedynczy "kran" można odwiedzać z ograniczoną częstotliwością (np. co parę godzin), za każdym razem trzeba też potwierdzić, że nie jest się botem (np. przepisując tekst widoczny na obrazku). Początkowo pieniądze są przechowywane w internetowym portfelu, a po uzbieraniu odpowiedniej kwoty można przelać je na własne urządzenie.
  • Kopanie na własnym sprzęcie - w tym celu trzeba mieć wystarczająco wydajną koparkę, jak również dostęp do Internetu i taniego prądu. Kiedyś można było zarobić kopiąc na zwykłych kartach graficznych, ale obecnie, ze względu na zaprogramowany stopniowy wzrost trudności i dużą konkurencję, opłacalne jest jedynie korzystanie z układów scalonych zaprojektowanych specjalnie w tym celu (ASIC). Samodzielne kopanie oznacza praktycznie brak szans na rozwiązanie bloku równoznaczne z otrzymaniem wynagrodzenia, dlatego istnieją tzw. kopalnie, których użytkownicy wspólnie wydobywają bitcoiny, a następnie otrzymują wypłaty proporcjonalne do swoich udziałów (część z nich jest pobierana jako prowizje przez właścicieli kopalni). Zwykle są to zcentralizowane serwisy internetowe, choć nie zawsze - wyjątkiem jest P2Pool. Należy pamiętać, że koparki wydzielają ciepło, które trzeba gdzieś odprowadzać. Jednak w zimie można w ten sposób ogrzać mieszkanie i zaoszczędzić dodatkowe pieniądze.
  • Kopanie w chmurze - coś dla tych, którzy nie mogą korzystać z własnej koparki (np. przez zbyt wysoką cenę prądu lub brak odpowiednich umiejętności). Użytkownicy tego typu usług przelewają posiadane bitcoiny właścicielowi "farmy" koparek, a po pewnym czasie otrzymują część wypracowanych przez nią dochodów.

Jak przekazać adres Bitcoin?

W przypadku transakcji wykonywanych na odległość (np. w internetowych sklepach) adres Bitcoin może być umieszczony bezpośrednio na stronie internetowej, skąd użytkownik może go łatwo skopiować do swojego portfela i wykonać przelew. Jednak w "realnym świecie" nie byłoby to już takie wygodne - klient kupujący np. chleb w osiedlowym sklepiku musiałby ręcznie przepisywać długi adres będący losowym ciągiem liter i cyfr, korzystając z niewygodnej klawiatury smartfona. Są jednak różne sposoby na szybkie przesłanie adresu Bitcoin, np. fotokody QR lub technologia NFC.

Kody QR w odróżnieniu od jednowymiarowych kodów kreskowych stosowanych do znakowania produktów są dwuwymiarowe - składają się z wielu jasnych i ciemnych kwadratów przenoszących informację cyfrową. Może nią być np. link do strony WWW, notatka, kontakt czy wydarzenie, ale także adres Bitcoin. Zwykły czytnik laserowy nie poradzi sobie z ich zeskanowaniem, ale za to kamery w urządzeniach mobilnych świetnie się do tego nadają. Występująca w tych fotokodach nadmiarowość informacji sprawia, że można je poprawnie odczytać nawet przy częściowym uszkodzeniu bądź zabrudzeniu. Można je drukować na papierze, wyświetlać na ekranie lub prezentować na wiele innych sposobów.

Innym rozwiązaniem jest NFC (Near Field Communication). Urządzenia wyposażone w tę funkcję posiadają antenę w formie płaskiej cewki (w przypadku smartfonów jest ona przyklejona do wewnętrznej strony tylnej klapki). Kiedy do cewki przyłożone zostanie zmienne napięcie, zacznie ona wytwarzać zmienne pole magnetyczne, które z kolei będzie indukować zmienne napięcie w innej cewce umieszczonej naprzeciwko (gdyby napięcie było stałe, cewka wytwarzałaby stałe pole magnetyczne, które nie mogłoby indukować napięcia). W ten sposób można nie tylko przesyłać na odległość kilku centymetrów informacje w formie cyfrowej, ale również zasilać układy nieposiadające własnego źródła energii (np. specjalne karty czy naklejki).

Inne technologie bazujące na algorytmie Bitcoina

Altcoiny

Otwarty kod źródłowy Bitcoina sprawił, że po niedługim czasie pojawiły się alternatywne kryptowaluty, tzw. altcoiny. Najpopularniejszą spośród nich jest Litecoin. Zastosowano w nim ulepszenie polegające na zwiększeniu średniej częstości wykopywania bloku, co umożliwia szybsze wykonywanie transakcji. Wielu Polakom znany jest również Dogecoin, który technologicznie nie wnosi nic nowego, jednak czyni temat kryptowalut bardziej przyjaznym przeciętnym użytkownikom.

Bitmessage

BitMessage jest otwartym komunikatorem p2p, w którym zastosowano algorytm szyfrowania podobny do tego używanego w sieci Bitcoin. Zamiast wirtualnych pieniędzy przesyła się w nim elektroniczne wiadomości. Technologia ta jest jeszcze w fazie testów, jednak w przyszłości może zastąpić współczesne e-maile i komunikatory, w których wiadomości są przechowywane na zcentralizowanych serwerach (co nie tylko zagraża prywatności użytkowników, ale również zwiększa podatność usługi na awarie).

Każdy użytkownik może posiadać wiele różnych adresów. Istnieją dwa sposoby wysyłania wiadomości: można skierować ją do wybranych nadawców, których adresy znamy, albo do wszystkich, którzy zasubskrybowali nasz adres. Program dostępny na podanej powyżej stronie nie wymaga instalacji - można dzięki temu np. przechowywać go na pendrive i uruchamiać na różnych komputerach. Wysłanie wiadomości wymaga od urządzenia rozwiązania pewnego problemu matematycznego, dzięki czemu użytkownicy są chronieni przed spamem.

V-Initiative

Algorytm zastosowany w Bitcoinie może również posłużyć do przeprowadzania uczciwych wyborów. Obecnie głosy są liczone przez zcentralizowane instytucje, które mogą fałszować wyniki. Również w Polsce wiele osób zauważyło pewne nieprawidłowości. Sposób na rozwiązanie tych problemów opisano na tej stronie. Polegałby on na tym, że każdy obywatel otrzymywałby "Votecoin", który mógłby następnie wysłać przez Internet do wybranego "portfela" (np. przyporządkowanego jednemu z kandydatów lub odpowiedzi na pytanie zadane w referendum). Wszystkie "transakcje" byłyby przechowywane w publicznym łańcuchu bloków, co zapobiegałoby oszustwom, a jednocześnie ich anonimowość zapewniałaby tajność głosowania. W ten sposób koszty przeprowadzenia wyborów spadłyby, więc można by przeprowadzać je częściej, dzięki czemu demokracja bezpośrednia zastąpiłaby pośrednią.

Ethereum

Ethereum to kryptowaluta będąca jednocześnie kompletnym językiem programowania. Umożliwia realizację tzw. inteligentnych kontraktów, które automatycznie wykonują przelewy na wybrane adresy, gdy spełnione zostaną ustalone warunki. W Ethereum można utworzyć różnego rodzaju aplikacje i gry działające w Sieci, korzystające z rozproszonej mocy obliczeniowej zamiast ze zcentralizowanych serwerów. Do opłacania mocy obliczeniowej stosuje się kryptowalutę Ether, jednak w Ethereum funkcjonują również inne tokeny.

Storj

Projekt Storj umożliwia zarabianie na udostępnianiu niewykorzystanej przestrzeni dyskowej. W przeszłości do rozliczeń stosowano kryptowalutę SJCX, korzystającą z łańcucha bloków Bitcoina, jednak została ona zastąpiona przez STORJ - tokeny zaimplementowane w sieci Ethereum. Użytkownicy Storj muszą zainstalować na swoich komputerach odpowiedni program open-source. W przeciwieństwie do tradycyjnych chmur, gdzie pliki są przechowywane na serwerach należących do jednej firmy, zwykle w postaci niezaszyfrowanej, w tej sieci dane są szyfrowane i dzielone na części pomiędzy różne komputery. Jeśli liczba użytkowników będzie wystarczająco duża, odłączenie się niewielkiej ich liczby (np. na skutek awarii urządzenia, usunięcia danych lub braku połączenia internetowego) nie spowoduje, że pozostali stracą swoje dane - będą one przechowywane w wielu kopiach. Niedotrzymanie kontraktu powoduje, że użytkownik udostępniający pamięć swojego komputera nie otrzymuje ustalonej w nim opłaty (SJCX zostają odblokowane przez sieć i wracają do osoby zlecającej przechowanie danych), a w przyszłości może dostawać mniej danych do przechowania.

Użytkownicy otwartego programu FileZilla (umożliwiającego wysyłanie i pobieranie plików z serwerów przez protokół FTP) po ostatniej aktualizacji mogą wykorzystywać go również do przechowywania plików w Storj.

Jeśli założysz konto Storj używając mojego reflinku, otrzymasz za darmo 50 GB miejsca na swoje dane i transferu przez 3 miesiące.

Początek strony